Serial fabularny

• Produkcja:
  Polska
• Rok produkcji:
  1978
• Premiera:
  1981. 02. 01

• Barwny, 7 odcinków x ok. 25 min

  Lokacje: Warszawa, Łódź („Manhattan”, budynek Akademii Sztuk Pięknych, Pasaż Schillera, Ogród Zoologiczny przy ul. Konstantynowskiej 8/10).

„Obraz codziennego życia sympatycznej warszawskiej rodziny, składającej się z zapracowanego ojca, zabieganej matki oraz czworga dzieci: 15-letniej Agnieszki, 14-letniego Leszka i 7-letnich bliźniąt zwanych Bąblami. Serial, a także późniejszy film kinowy cieszyły się swego czasu popularnością i uznaniem – na IV Biennale Sztuki dla Dzieci w Poznaniu film Janusza Łęskiego zdobył „Brązowe Koziołki” i wyróżnienie specjalnego jury dziecięcego. Współautorką scenariusza była Krystyna Boglar – jej książka „Nie głaskać kota pod włos” stała się punktem wyjścia serialu, bezpośrednio zaczerpnięto z niej pomysły do dwóch nowel „Imieniny” i „Wywiadówka”. „Rodzina Leśniewskich” zyskała sympatię widzów, którzy docenili humor oraz ciepły, serdeczny klimat filmu”.

Źródło:  Internetowa Baza Filmu Polskiego Filmpolski.pl, https://filmpolski.pl/fp/index.php?film=124139

RODZINA LEŚNIEWSKICH

Film fabularny

• Produkcja:
  Polska
• Rok produkcji:
  1980
• Premiera:
  1983. 10. 20
• Gatunek:
  Film dla dzieci (młodzieży)
• Barwny, 89 min
  Film zrealizowany z materiałów serialu telewizyjnego „Rodzina Leśniewskich”.

„Do nowego bloku wprowadzają się lokatorzy, wśród nich państwo Leśniewscy ze swymi „pociechami” – 15-letnią Agnieszką, 14-letnim Leszkiem i 6-letnimi bliźniętami – Beatką i Pawełkiem – zwanymi „Bąblami”. Po początkowym rozgardiaszu, spowodowanym przeprowadzką, życie wraca da normy – ojciec co rano wychodzi do pracy, Agnieszka i Leszek do szkoły, a mama prowadzi dom i zajmuje się ,,Bąblami”. Pewnego dnia ekipa telewizyjna przeprowadza wywiad z robiącą zakupy panią Leśniewską, zadając jej pytanie „jak się samorealizuje”. Obładowana siatkami, pilnująca maluchów odpowiada, że nie ma czasu na takie rzeczy. Kiedyś studiowała pedagogikę, lecz musiała przerwać studia, by poświecić się wychowywaniu dzieci. Teraz chętnie powróciłaby do nauki. Podczas obiadu rodzina ogląda program w telewizji. Domownicy, zdziwieni nieco wypowiedzią matki, pewni, że zapomniała już o swych planach, postanawiają pomóc w ich realizacji.
Zbliżają się imieniny mamy, trwają gorączkowe przygotowania. Starsze dzieci wysupłują swe oszczędności, „Bąble” sprzedają butelki, by wreszcie w uroczystym dniu wręczyć mamie kilka par kapci – niestety nie byli oryginalni w pomysłach. Najważniejsze są jednak życzenia powrotu na studia i zobowiązanie przejęcia wszystkich domowych obowiązków.
Odtąd, kiedy mama jest na wykładach, w domu wre praca. Agnieszka czuje się panią domu, przygotowuje posiłki, pomagają w tym maluchy. Wszyscy sprzątają, piorą, robią zakupy. Zdarzają się zabawne i mniej zabawne sytuacje (jak ta, kiedy białe rzeczy zostały uprane razem z tzw. kolorami), ale starają się wszystko robić najlepiej jak potrafią, a na mamę wracającą z zajęć zawsze czeka gotowy obiad.
Agnieszka czasem ma już dość tej nagłej samodzielności, a niesforne „Bąble” także buntują się przeciwko nieobecności matki i, chcąc zatrzymać ją w domu, postanawiają się zaziębić. Plan jednak się nie udaje. Dzieci zaczynają nabierać większej samodzielności – wychodzą z domu, nawiązują znajomości z sąsiadami. Zwłaszcza odpowiada im towarzystwo jednego z nich, „Dziwnego”, byłego cyrkowca, z którym znakomicie się bawią. „Dziwny” pomaga również Agnieszce, która ma kłopoty z gimnastyką. Treningi pod jego kierunkiem zaczynają przynosić dobre efekty.
Tuż przed Bożym Narodzeniem zaczyna nabrzmiewać konflikt między ojcem a Leszkiem. Ojciec niesłusznie podejrzewa syna o wagarowanie, zapomniawszy, że sam podpisał Leszkowi, zapalonemu modelarzowi, zgodę na odwiedzanie lotniska. W Wigilię, po awanturze, Leszek ucieka z domu. Ojciec jednak odnajduje go, nieporozumienie zostaje wyjaśnione i wszyscy zasiadają do wigilijnej wieczerzy. Tato tradycyjnie przebiera się za Mikołaja.
Niesprzyjająca zimowa aura przynosi epidemię grypy. Z opresji usiłuje ratować chorych ciocia Tosia.
Tymczasem mama przygotowuje się do ważnego egzaminu. Ma wielką tremę, bowiem egzaminatorem jest surowy profesor Radosz. „Bąble” postanawiają więc pomóc i „interweniować” u profesora. Wybierają się doń na „wywiadówkę” w towarzystwie jednego z sąsiadów, miłego starszego pana, który – jak się okaże – jest dawnym kolegą Radosza. Na uniwersytecie malcy sprawiają sporo zamieszania, trafiając do sali, w której zostają poddani testom psychiatrycznym. Wreszcie, jako „wnuki” Radosza trafiają do jego gabinetu.
Wieczorem przybiega mama z radosną nowiną – zdała egzamin „na piątkę”. Przychodzą z gratulacjami sąsiedzi i ciocia Tosia. A „Bąble” konspiracyjnie pałaszują pod stołem tort przysłany im przez profesora Radosza”.

Źródło:  Internetowa Baza Filmu Polskiego Filmpolski.pl, https://filmpolski.pl/fp/index.php?film=12978

KŁUSOWNIK

Serial fabularny

• Produkcja:
  Polska
• Rok produkcji:
  1980
• Premiera:
  1981. 06. 21
• Gatunek:
  Film przygodowy, Film dla dzieci (młodzieży), Film sensacyjny

• Barwny, 3 odcinki x ok. 60 min

  Lokacje: Książ.

NA TROPACH BARTKA

Film fabularny

• Produkcja:
  Polska
• Rok produkcji:
  1982
• Premiera:
  1984. 08
• Gatunek:
  Film dla dzieci (młodzieży)

• Barwny, 2478 m, 86 min

  Lokacje: Książ.

„Kilku chłopców galopujących na koniach wzdłuż torów zrównuje się z nadjeżdżającym pociągiem, którym przybywa na wakacje grupa dzieci z miasta. Podczas przejazdu bryczkami do Stadniny Koni „Bieliki” przyjezdny „Dżokej” nagrywa na magnetofon rozbrzmiewające w lesie ptasie świergoty. Nagle rozlega się odgłos oddanego w pobliżu strzału. Dzieci pod wodzą Rotmistrza rozbiegają się w poszukiwaniu tajemniczego strzelca. Jedna z grup natrafia przy wodopoju na martwą łanię. Któryś z chłopców spostrzega mężczyznę fotografującego zwierzęta – pana Leszka. Zjawia się leśniczy i usiłuje ustalić, ile strzałów padło. Nadjeżdżający traktorzysta Czesiek twierdzi, że usłyszał dwa. Taśma magnetofonowa potwierdza tę wersję.
Nazajutrz chłopcy popisują się umiejętnościami w jeździe wierzchem. „Dżokej”, oczytany miejski prymus, przy pierwszej próbie spada z wierzchowca. Na wieść, że nie odnaleziono na łące zabitej łani i z obawy, że kłusownik poluje na przodownika stada jeleni – Bartka, dzieci układają plan wytropienia tego przestępcy. Syn dyrektora stadniny, Maciek, podejrzewa fotografa Leszka, ktoś inny sugeruje, że może to być koniuszy Wojko, ponieważ jest w posiadaniu broni. Kiedy Wojko wyrusza bryczką na stację kolejową, Jurek po kryjomu wskakuje z tyłu na ośkę. Prowadzone przez chłopców śledztwo czyni postępy. Znajdują w lesie obok szałasu fotografa charakterystyczną zapalniczkę.
Ewka z Igą zapuściwszy się w las spotykają u wodopoju Bartka, ruchy stada obserwuje przez lunetę pan Leszek. Dziewczynki zaglądają do lochów pobliskiego zamczyska, by obejrzeć nietoperze. Ktoś zatrzaskuje za nimi bramę. Błądząc piwnicami spostrzegają amunicję i broń z krótką, obciętą lufą. Gdy po uwolnieniu w niedługi czas potem ponownie zaglądają do lochu, po nabojach i obrzynku nie ma już ani śladu. Rozlegają się znów dwa strzały. Następna łania pada ofiarą kłusownika. W pobliżu pan Leszek fotografuje zwierzęta. Zjawia się leśniczy, a za nim traktorzysta Czesiek. Ich podejrzenia wzbudza futerał Leszka. Wewnątrz tuby jednak znajdują tylko okazałe obiektywy…
Koniuszy Wojko ma się w zaroślach zaczaić na kłusownika. W nocy także chłopcy, działając na własną rękę, chcą schwytać przestępcę. Kuba podczołguje się do martwej łani, lecz wpada w sidła zastawione przez leśniczego. Następnego dnia, jakby na wzór „Hamleta”, młodzież organizuje przedstawienie o kłusowniku. Wykorzystana w charakterze przynęty zapalniczka znika, lecz nie spełnia swej funkcji. Chłopcy odstępują od dalszych śledczych działań. Tylko Jurek nie daje za wygraną. Istnieje podejrzenie, że kłusownik nosi kapelusz z zielonym piórkiem. Dostrzegłszy Wojkę w takim kapeluszu, idzie za nim wraz z „Dżokejem” krok w krok do lasu. Leszek ze swego szałasu pokazuje Maćkowi Bartka przez lornetkę. Postać jakiegoś mężczyzny przemyka wśród zarośli. Wojko rzuca się w pogoń. Z drugiej strony zabiega mu drogę leśniczy z grupą gajowych. Osaczony kłusownik wyciąga z kieszeni zapalniczkę…
Na dzień przed końcem wakacji dzieci w strojach ułanów uczestniczą w popisach hippicznych”.

Źródło:  Internetowa Baza Filmu Polskiego Filmpolski.pl, https://filmpolski.pl/fp/index.php?film=12453

PRZYGRYWKA

Serial fabularny

• Produkcja:
  Polska
• Rok produkcji:
  1982
• Premiera:
  1983. 04. 17
• Gatunek:
  Film dla dzieci (młodzieży)

• Barwny, 6 odcinków x ok. 30 min

  Lokacje: Sulejów (kościół Św. Tomasza Kantuaryjskiego przy ul. Opackiej 13), Dąbrowa nad Czarną.

„Przygodowy serial dla dzieci i młodzieży, zrealizowany na motywach powieści Ewy Lach pt. „Przygrywka”. Filmowa historia dzieci wiejskiego weterynarza, które muszą przez miesiąc samodzielnie prowadzić gospodarstwo rodziców. Tata wyjeżdża do pracy za granicę, mama nieszczęśliwie łamie nogę i musi dłużej poleżeć w szpitalu. Dzieci zdane są tylko na siebie. Miesiąc przeżyty na własny rachunek jest dla nich swego rodzaju „przygrywką” do dorosłego życia”.

Źródło:  Internetowa Baza Filmu Polskiego Filmpolski.pl, https://filmpolski.pl/fp/index.php?film=124003